• 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
معیارهای یک برنامه نویس واقعی!
#1
بنظر شما معیارها و استانداردهای حداقلی برای اینکه بگیم کسی یک برنامه نویس واقعی است چیه؟ منظورم شرایط و وظایف و دانش و مهارت و توانایی های حداقلی است که باید داشته باشه.
یه برنامه نویس باید از چه چیزهای پایه ای شروع کنه و وقتی به سطح و میدان عمل برنامه نویسی حرفه ای رسید اونا رو داشته باشه؟
  پاسخ
تشکر شده توسط : Muhammad-Ali Null
#2
آیا هردمبیل است و معیار و استاندارد کیفیتی ندارد؟ Big Grin
  پاسخ
تشکر شده توسط : Muhammad-Ali
#3
سلام، والا به نظرم همه جورش هست، از هردمبیل گرفته تا بررسی دقیق(که شامل شرکتهایی میشه که نیروی دائمی میخوان و حقوق و مزایاش هم در حد اسم برنامه نویس شاید باشه نه در حد حقوق یک کارگر ساده)
مثلاً طرف آگهی استخدام میزنه میگه حداقل تحصیلات کارشناسی، بعد توی مصاحبه از آشنایی با هر نوع لایبرری و فریم ورک و تکنولوژی و . . . سوال میشه به جز چیزایی که طرف توی جایی که اسمش دانشگاه هستش باهشون سر و کله زده. نه از مباحث ساختمان داده ها و نه از طراحی الگوریتم و . . .
یکی نیست به اینا بگه بابا وقتی طرف این مباحث رو وارده و پایه دانش علم نرم افزار رو داره، استفاده از لایبرری ها که کاری نداره، فقط قدری فرصت برای آشنایی لازمه . . .
خلاصه الان معیار اصلی به نظرم آشنایی و کار با ابزارهای مختلف در فیلد کاری هستش . . . عرق فکری که در مفاهیم و مسائل پایه ریخته شده پایین ترین اثر رو داره . . .

بنابراین در بازار معیار مشخصی وجود نداره
  پاسخ
تشکر شده توسط : vejmad
#4
همچین مطلبی در اینجا پاسخ داده شده:
https://forum.iranphp.org/Thread-%D8%AF%...7#pid66467
  پاسخ
تشکر شده توسط : vejmad
#5
نظرات جالب توجهی داده شده، ولی فکر میکنم چیزهایی هم وجود دارن که یک برنامه نویس درست و حسابی قطعا باید داشته باشه.
موردی که به ذهن بنده میرسه توانایی استفادهء کامل از منابع انگلیسی است. بنظر من اتفاقا معیار خوبی برای قضاوت درمورد استعداد و جدیت یک شخص هم هست، چون معمولا «شبه برنامه نویس ها» و فرصت طلب ها رو اینطور میشه شناسایی کرد که قادر به خوندن درست و حسابی منابع انگلیسی این رشته نیستن! چرا؟ چون کسی که سطحی و عجول هست یا بهرصورت اهل جدیت و اصول و زحمت کشیدن نیست یا استعداد زیادی نداره، وقت و انرژی خاصی برای پیدا کردن توانایی در زبان انگلیسی هم صرف نمیکنه، چون این کار چندان جذاب و خوشایندی نیست و علی الظاهر بدون این هم میتونه یه کارهایی بکنه و تاجاهایی پیش بره. اونی که آدم جدی و حرفه ای هست ولی در مقابل حتما باید زبان یاد بگیره، هرچند در ظاهر و در کوتاه مدت شاید برتری و کاربردش زیاد بنظر نیاد ولی چون میدونه لازمه و برای پیشرفت و توانایی گسترده و بدون محدودیت در آینده لازمه انجام میده.
بنظر من یجا یکی رو میخوان بعنوان برنامه نویس استخدام کنن اولین کاری که باید بکنن اینکه یک صفحه متن انگلیسی مناسب جلوش بذارن همونجا بگن ترجمه کن، اینطوری مشخص میشه بقدر کافی قادره از منابع انگلیسی استفاده کنه یا نه. اگر نتونست قطعا چنین کسی رو هیچوقت نمیشه یه برنامه نویس واقعی حرفه ای دونست! البته طبیعتا اون جایی که داره استخدام میکنه و شخصی که بر این آزمون نظارت میکنه خودش باید در سطح مناسب و حرفه ای باشه.
حتی یک اپراتور کامپیوتر هم اگر بخواد حرفه ای باشه باید این توانایی زبان انگلیسی رو داشته باشه، چه برسه به کسی که میخواد برنامه نویس بشه.
  پاسخ
تشکر شده توسط :
#6
(۱۳۹۶ مرداد ۰۶, ۰۲:۴۰ ب.ظ)Muhammad-Ali نوشته: سلام، والا به نظرم همه جورش هست، از هردمبیل گرفته تا بررسی دقیق(که شامل شرکتهایی میشه که نیروی دائمی میخوان و حقوق و مزایاش هم در حد اسم برنامه نویس شاید باشه نه در حد حقوق یک کارگر ساده)
مثلاً طرف آگهی استخدام میزنه میگه حداقل تحصیلات کارشناسی، بعد توی مصاحبه از آشنایی با هر نوع لایبرری و فریم ورک و تکنولوژی و . . . سوال میشه به جز چیزایی که طرف توی جایی که اسمش دانشگاه هستش باهشون سر و کله زده. نه از مباحث ساختمان داده ها و نه از طراحی الگوریتم و . . .
یکی نیست به اینا بگه بابا وقتی طرف این مباحث رو وارده و پایه دانش علم نرم افزار رو داره، استفاده از لایبرری ها که کاری نداره، فقط قدری فرصت برای آشنایی لازمه . . .
خلاصه الان معیار اصلی به نظرم آشنایی و کار با ابزارهای مختلف در فیلد کاری هستش . . . عرق فکری که در مفاهیم و مسائل پایه ریخته شده پایین ترین اثر رو داره . . .

بنابراین در بازار معیار مشخصی وجود نداره

مساله اینجاست که متاسفانه توی دانشگاه هم دروس دانشگاه هیچ وقت توسط دانشجوها جدی گرفته نمیشه. یک نفر فارغ التحصیل رشته نرم افزار رو شما بیار. ببین چقدر روی مسائل تخصصی پایگاه داده _ که درسشو خونده _ تسلط مفهومی داره. ببین چه درکی از مهندسی نرم افزار و تجزیه و تحلیل داره. آیا به تنهایی میتونه یک سیستم رو نیازسنجی کنه و بعد نمودارهای تحلیلی ازش تهیه کنه؟ متاسفانه خیر. اگر کسی این شرایط رو داشت توی بازار کارش هم میتونه موفق باشه.
بنده طعم ايمان را نمي چشد، تا اينكه دريابد آنچه اتفاق نيفتاده است نمي شد كه اتفاق بيفتد؛و آنچه شده و اتفاق افتاده است,نمي شد كه نشود و اتفاق نيفتد....حضرت علي(ع)
  پاسخ
تشکر شده توسط : vejmad
#7
برنامه نویس باید خیلی اهل مطالعه باشه و در مطالعه قوی باشه.
چند روز پیش تصمیم گرفتم یه برنامه اندروید جدید بنویسم، قبلا یکی نوشته بودم در بازار هم منتشر کرده بودم ولی این برنامش جدی تر و مفصل تره، احساس کردم بقدر کافی به اندروید مسلط نیستم، رفتم مطالعه کنم خدا شاهده دو سه روزه دارم یکسر مطالعه میکنم رفرنس رسمی اندروید رو و گهگاه بعضی منابع دیگه، یعنی بگم اندازه یک کتاب تاحالا مطالعه کردم، بازم میبینم هنوزم کافی نیست، و چون حجم منابع زیاده نیاز هست قدرت مطالعهء زیادی داشته باشی و با سرعت کافی بتونی بخونی و بفهمی. طبیعتا منابع هم که انگلیسی است و فارسی معمولا به دردی نمیخوره یا نیست یا ناقصه یا کیفیت پایینی داره.
منکه این منابع رو میخونم کیف هم میکنم، چون هر دقیقه اش یه چیز جدید یاد میگیرم یه چیزی به بینش و توانم اضافه میشه. ولی حجم زیاده و باید خیلی قوی باشی در مطالعه و درک مطلب تا بتونی اینطور ازش لذت هم ببری. یعنی اینقدر سریع بخونی و بفهمی و یاد بگیری که زیاد اذیت نشی.
ضمنا آدم در الگوریتم هم باید خیلی قوی باشه، چون در خیلی موارد الگوریتم های کم و بیش پیچیده ای وجود دارن که آدم تا واقعا اونا رو نفهمه نمیتونه به مطلب احاطه پیدا کنه.

بله آقا جان زحمت کشیدیم حالشو میبریم!
چقدر من رفرنس خوندم چقدر زحمت کشیدم در طول سالها.
تنها یک فقره از میان ده ها و صدها میتونم اشاره کنم زمانی که اومدم سراغ PHP تمام رفرنسش رو از روی جلد تا پشت جلدش خوندم! یه چیزی حدود پنج شش هزار صفحه بود بنظرم اون موقع.
البته قبل از اونم زیاد رفرنس خونده بودم.
بعد ببخشید چطور یک کسی که یک صدم من مطالعه نداشته میتونه با من برابر باشه؟
شاید بخاطر همین باشه خیلی بحث ها که کردم بنظر من مسائل نسبتا روشن و اثبات شده ای بودن، ولی دیگران سر همونا کلی با من بحث و کل کل کردن و حتی کارمون به دعوا کشیده! آدمایی با من بحث و مخالفت میکنن که یک هزارم من هم مطالعه و تحقیق نداشتن. نخوندن، ندیدن، نفهمیدن. مثلا چند روز پیش همینطور تصادفی مطالبی رو که در وبلاگم داده بودم داشتم سرسری بررسی میکردم، اون مقاله ای که راجع به اشکالات در طراحی PHP نوشته بودم رو دیدم جالبه و از اول تا آخر دوباره خوندم، اصلا خودم شوک شدم دیدم از بس که این مقاله کامل و دقیقه و چه استدلال ها و مثال های قشنگی براش آورده بودم. بعضی وقتا از کارهایی که خودم قبلا انجام دادم تعجب میکنم برام جالبه!! اینطور مواقع میفهمم که من یکی از باهوش ترین و با استعدادترین آدما در کل ایران هستم Tongue
درواقع من برنامه نویس نیستم، بلکه در درجهء اول یک دانشمند و محقق هستم که در کنارش از برنامه نویسی هم بعنوان یک ابزار و قدرت عملیاتی استفاده میکنم. شاید بخاطر همینه که سطح دیگران و برنامه نویسان عادی بنظرم خیلی پایینه. چون ما در ایران دانشمند واقعی خیلی خیلی کم داریم. مدتهاست دانش و دانشمندی در ایران رو به سوی انقراض رفته به دلایل مختلف. هرکس هوش و علاقه و استعدادی داشته معمولا آخرش رفته کشورهای دیگه مثل آمریکا و اروپا ... اونایی مثل منکه موندن دیگه مجبور بودن اکثرا، یا شایدم زیاد زرنگ نبودن Sad
امثال من وایسادیم توی این مملکت توسط یه مشت نوجوان کم سواد و خام بهمون توهین و تمسخر بشه و با اونا کل کل کنیم. بنظرتون اسگول نیستیم؟ Huh
حقیقت اینه ایران ظرفیتی برای آدمایی مثل من نداره. اینجا فقط باید یاد بگیری چیزی بدی بازار که مردم خوششون بیاد یا نیاز داشته باشن و ازش پول دربیاری، حالا به هر شکلی که شده. دانش و فن دیگری در ایران وجود نداره به دردی نمیخوره کسی نمیخواد کسی استخدام نمیکنه کسی پولی بابتش نمیده، کسی حتی بصورت عقلی و درکی و فهمی و شعوری و زبانی متوجه نمیشه و احترام نمیذاره و قدردانی نمیکنه از چنین توانایی هایی. فقط در کشورهایی مثل آمریکا و کلا کشورهای پیشرفته است که قدر دانشمندان رو میدونن چون پایه و زیرساختارهای لازم رو هم دارن میتونن ازشون استفاده کنن، ولی در ایران همونطور که در مقالهء «چرا ما نمیتوانیم» هم اشاره کردم، اصولا منابع انسانی و مالی و زیرساخت های لازم برای اینطور چیزها وجود نداره. هرکس در ایران دنبال علوم ناب میره باید به هزینهء خودش و بخاطر علاقهء شخصی خودش باشه و هیچ امیدی به آیندهء کاری و درآمد نباید داشته باشه. کما اینکه برای من هم همینطوره.
برنامه نویسی فقط یک شاخه است، یک زیرشاخه یا نتیجه از علوم و فناوری کامپیوتر. اما علوم و فناوری واقعی چیزیه که در ایران ناشناخته است. در ایران عوام که هیچ، حتی خواص کافی هم در این زمینه نداریم. بقولی قحط الرجاله! خب البته عجیب هم نیست و دلایل روشن و طبیعی داره. بخاطر همین مثلا مشخص نیست چه کسی باید در چه چیزی اظهار نظر کنه، چه کسی صلاحیت و مرجعیت لازم رو داره، و مثلا طرف دوتا کدنویسی بلده دوتا برنامه نوشته فک میکنه همه چیز همینه و مثلا نمیدونه طراحی زبان و این حرفا خودش یک زیرشاخه از علوم کامپیوتر است و اصول و مبانی و معیارهای خودشو داره نیاز به دانش و مهارت خاص خودش داره. ولی مثلا اگر چنین رشته و افرادی در ایران شناخته شده بودن، مسلم بدونید میامدن حرفایی مشابه من میزدن و تایید میکردن و مشخص میشد کی به کیه و چی به چیه! ولی وقتی نیست خب باید با یه عده نوجوان کل کل کنیم، که من خودم بعضی وقتا فکر میکنم شاید کار اشتباهی میکنم و این کارم احمقانه است که وقت و انرژی خودمو در این بحث ها صرف میکنم. آخرش چی میشه مثلا! ولی بهرحال سعی کردم سطح آگاهی ملت رو در زمینه های مختلف بالا ببرم حداقل بدونن در دنیا چی میگذره که بنظرم خودم شواهدی ازش هم دیده شده و تاثیر داشته.
  پاسخ
تشکر شده توسط :


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان