ز باغ پیرهنت چون دریچه ها وا شد - بهشت گمشده پشت دریچه پیدا شد
رها ز سلطه ی پاییز، در بهار اتاق - گلی به نام تو در بازوان من وا شد
به دیدن تو همه ذره های من شد چشم - و چشم ها همه سر تا به پا تماشا شد
شتاب خواستنت این چنین که می بالد - به دیدن تو مگر می توان شکیبا شد
پدرغزل معاصر ایران - حسین منزوی